Tijdens de renovatie van 2017–2021 is de woning opgesplitst in drie autonome wooneenheden, elk met een eigen keuken, badkamer, woon- en slaapgedeelte, en een volledig zelfstandig verwarmings- en elektriciteitsnetwerk. Daarbij is bewust gekozen om iedere woonlaag een eigen tijdskarakter te geven, als eerbetoon aan de rijke geschiedenis van het pand.
In de beide kelders waan je je in de late middeleeuwen, terwijl de keuken op de begane grond en de beletage een tijdsbeeld rond 1700 oproepen. Deze eerste wooneenheid heeft een uitgesproken kerkelijk karakter dat recht doet aan de periode waarin het huis een claustrale woning was.
De tweede wooneenheid op de eerste verdieping verwijst naar het Parijs van de 19e eeuw en vormt een speelse knipoog naar de Franse tijd.
De derde wooneenheid op de zolderetage is ingericht in een retro 20e‑eeuwse stijl en vormt zo het eigentijdse sluitstuk van deze gelaagde historische compositie. Vanaf deze etage kun je genieten van een schitterend uitzicht op de Pandhof, de Domkerk en de Domtoren.
wooneenheid 1
Wooneenheid 1 strekt zich uit over drie verdiepingen en ademt op elke laag een andere tijd. In de twee kelders is de middeleeuwse sfeer zorgvuldig behouden: kelder 1 bevat een lange smalle houten tafel waarvan het doorleefde oppervlak verraadt hoeveel maaltijden er al aan zijn genuttigd, blakertjes die zacht flikkeren en tegen de muur een wandtapijt dat de ruimte warmte geeft. In de oude voorraadnissen van kelder 2 staan nu religieuze beelden, een verwijzing naar de katholieke periode waarin het huis een kanunnikenwoning en later een choraalhuis was. Boven het bed hangt een zeventiende‑eeuws altaarstuk dat de ruimte een bijna sacrale intimiteit verleent. Tijdens de renovatie van 2017-2021 kreeg de tweede kelder een moderne toevoeging: een compacte badkamer, subtiel ingepast in het historische metselwerk.
Op de begane grond bevindt zich de keuken. Voor het ontwerp dienden de historische keukens in het Rembrandthuis en Huis Willet‑Holthuysen in Amsterdam als inspiratiebron, wat de ruimte een ingetogen, bijna museale uitstraling geeft. De oorspronkelijke 18e‑eeuwse witjes onder de schouw zijn behouden. Daaromheen is een reconstructie gemaakt met moderne witjes, afgewisseld met een reeks authentieke 18e‑eeuwse tegeltjes die samen het volledige bijbelverhaal verbeelden.
Op de beletage waan je je in de 18e eeuw. Deze verdieping bestaat uit drie aaneengesloten vertrekken, elk met een eigen historische sfeer. In de entree hangen Gobelin‑tapijten die de ruimte een statige warmte geven, geflankeerd door een 18e‑eeuwse klok en een sierlijk beschilderd halbankje. De woonkamer is een uiting van barokke rijkdom, met religieuze schilderijen, een zware dekenkist en een drankenkabinet dat de grandeur van vroegere bewoners weerspiegelt. Aan de achterzijde ligt de studeer‑ en werkkamer, tevens bibliotheek, waar grote donkere boekenkasten de wanden tot aan het plafond vullen. Een mooi oud bureau staat centraal in de ruimte, getooid door een antieke kroonluchter. Het geheel voelt als een zorgvuldig bewaard tijdsbeeld.
Wooneenheid 2 is van een heel andere orde. Hier stap je het lichte, elegante Parijs van de 19e eeuw binnen. De ruimtes baden in een vrolijke, bijna speelse sfeer, alsof je zo een boulevard opstapt waar koetsen ratelen en dames met parasols flaneren. Veel meubels zijn afkomstig uit het statige Ritz Hotel in Parijs, wat de woning een subtiele grandeur geeft zonder dat het opdringerig wordt. In de woonkamer hangen schilderijen uit de Romantische periode, vol dramatische luchten en dromerige landschappen. In de slaap‑ en werkkamer verschuift de toon naar het impressionisme: lichte penseelstreken, zachte kleuren en scènes die de vluchtigheid van het moment vangen. Het geheel voelt als een ode aan de Parijse kunst en levenslust van de 19e eeuw, zorgvuldig ingebed in een Utrechtse woning met een geheel eigen karakter.
Een verdieping hoger stap je de derde wooneenheid binnen: een indrukwekkende zolderruimte van bijna zeven meter hoog, ingericht in een retromoderne stijl die de 20e eeuw oproept. De eeuwenoude balken en spanten vormen een karakteristieke houten draagconstructie, verbonden met middeleeuwse houten pennen die het dak al generaties lang bijeenhouden. De muren zijn afgewerkt met licht Italiaans stucwerk met een natuurlijke, levendige textuur, waardoor de oude balken prachtig afsteken tegen het zachte oppervlak en hun vorm en geschiedenis extra tot hun recht komen.
Boven de badkamer is een mezzanine gebouwd, waar een intieme slaapkamer is gecreëerd. Hier word je in slaap gewiegd door het rustgevende geluid van de Domtoren, die van zo dichtbij bijna een huisgenoot lijkt. En dan het uitzicht: vanaf het terras kijk je uit over de Pandhof, de Domkerk en de Domtoren zelf. Het is een panorama dat elke keer opnieuw verrast, alsof de stad haar geschiedenis speciaal voor deze zolder openvouwt.
